Szczepienia – skutki uboczne

Skutki uboczne masowych szczepień przeciwko krztuścowi to nie tylko negatywny wpływ na odpowiedź immunologiczną szczepionych osób  na naturalna infekcję (Szczepienia i „antygenowy grzech pierworodny”) ale także ….

Wpływ szczepień na mutację bakterii

Pierwsze doniesienia naukowe na ten temat pochodzą z roku 1998 i grupy holenderskich naukowców, którzy przyjrzeli się strukturze protein w bakterii B. pertussis uzyskanej od holenderskich pacjentów w latach 1949 – 1996. Analiza wykazała, że nowe szczepy bakterii (nieobjęte szczepieniem) były przyczyną 90% zanotowanych przypadków zachorowań w latach 1990 – 1996. Ta publikacja nosi podtytuł „Tymczasowy trend i dowody na ewolucję wywołaną przez szczepienia” (Mooi 1998). Ta sama grupa naukowców w 2009 udowodniła, że nowe szczepy bakterii produkują więcej toksyny. Dane epidemiologiczne z Holandii wskazują, że nowe szczepy są bardziej wirulentne i wywołały cięższe zachorowania w latach 1993 – 2004 w porównaniu do szczepów obecnych w latach 1981 – 1992 (Mooi 2009).

Również w Polsce zaobserwowano obecność odmiennej genetycznie bakterii (Gzyl 2003 cz.I, Gzyl 2003 cz.II):

„Analiza częstości występowania pięciu z sześciu możliwych kombinacji wariantów ptxSl i prn szczepów B. pertussis izolowanych w Polsce wskazuje, że dominującą kombinacją w przeszłości  i  obecnie  pozostaje  układ  alleli   ptxSlAIprnl.   Ten  fakt  może sugerować,  że  stosowana  w  Polsce  szczepionka  pełnokomórkowa  przeciw  krztuścowi (WCV-Whole    Cell    Vaccine)  nadal  może  być  skuteczna  we  wzbudzaniu  odporności w stosunku  do  60-70%  szczepów  krążących  obecnie,  że  względu  na  obecność  szczepionkowego  wariantu  pertaktyny  (ryc.  3).  W  latach  90-tych  u  30%  szczepów  pojawiła się    nieznana   wcześniej,    całkowicie    „nieszczepionkowa”    kombinacja   wariantów ptxSlA/prn2,  która  przypuszczalnie  może  być  bardziej  odporna  na  działanie  szczepień.”

Trend wzrastającej liczby zachorowań wywołanych nowymi szczepami bakterii zaobserwowano m.in. w Finlandii (Elomaa 2005), Rosji (Borisova 2007), Szwecji (Advani 2007). Debata na temat nowych szczepów rozpoczęła się już w wielu krajach i doprowadziła do powszechnej akceptacji powyższego zjawiska jako jednego z powodów wzrostu liczby zachorowań w niektórych krajach.

Krztusiec rzekomy

Oddzielnym problemem związanym z obecną sytuacją epidemiologiczną jest bakteria B. parapertussis wywołująca tak zwany krztusiec rzekomy. Objawy infekcji bakterią B. pertussis i B. parapertusis są identyczne, a acelularne szczepionki przeciw krztuścowe nie tylko nie chronią przed B. parapertussis, ale według niektórych doświadczeń na zwierzętach laboratoryjnych zwiększają podatność na krztusiec rzekomy nawet 40-krotnie (Long 2010). Obserwacje te pokrywają się z opisanym powyżej mechanizmem „pierwotnego grzechu antygenowego” i wytworzonej tolerancji u szczepionych wobec toksyny ACT, która jest również wydzialana przez B. parapertussis.

%d blogerów lubi to: